Gdzie, kurwa, ta recepta?
W wyniku wysadzenia wału w Domaniewie
zalało zakłady mleczarskie Łatka.
Ucierpiał inwentarz.
Stado krów w Domaniewie liczyło 370 sztuk.
Szacowane są obecnie straty.
Ciekawe, czy to od tej krowy?
Może mi kto wytłumaczy,
jakim cudem nikt nie wiedział, że w Domaniewie jest mleczarnia?
Nie było jej na naszych mapach.
A co to, kurwa, jest, mucha?!
Żeby ją przeoczyć?!
Mówiłem, że tej całej pani Tremer nie powinno się ufać.
A co ma do tego pani Tremer?!
No jak to co ma do tego? No…
Przez nią ten burdel.
Według moich…
Musisz ostrzec ludzi.
Co?
Centrum zaleje.
Jak centrum? No przecież my działamy na północy!
Rozumiem, że jest pani zdenerwowana
konsekwencjami akcji w Domaniewie.
Różnica poziomów tutaj spowoduje przyparcie na Oławie.
Woda nie będzie miała jak spłynąć.
Rozleje się po centrum.
Odra przejmie wodę.
Nie przejmie.
Dość spojrzeć na poziomy. To fizyka, panie Nowak.
Profesorze Nowak.
Tak czy siak, to po prostu fizyka.
Myli ją pani z fantazjami.
Przepraszam najmocniej.
Zwariowałaś?
Tak to będzie wyglądać, panowie. Powodzenia.
Pani Tremer!
Jaśmina!
No dokąd ty idziesz?
Zadałem ci pytanie.
Weź małą gdziekolwiek,
byle nie siedziała w parterowym domku na Biskupinie.
Uspokój się, wciskaniem guzika jej nie przyśpieszysz!
Może wróćmy do sztabu i jak ludzie przedyskutujmy różne opcje!
Jakie opcje?
Przepływa trzy razy więcej wody niż normalnie.
- Nie ma więcej opcji! - To trzeba je wymyślić! A nie uciekać!
To sobie wymyślaj z tym debilem Nowakiem.
I dobrze wam radzę – kupcie kapoki.
Pierdolę!
Nie możesz mnie z tym zostawić.
Ale to robię.
Proszę cię!
A dasz mi zobaczyć Klarę?
Aha.
Więc o to tu chodzi.
Trzeba było powodzi, żebyś się w końcu objawiła.
Trzeba było powodzi, żebyś się odezwał?
Nie ma mowy.
Proszę cię. Ja jestem czysta od…
Od dwóch lat.
A ten syrop w plecaku, to jest, kurwa, na kaszel?
Pierdol się.
Masz tu jeszcze inne obowiązki rodzinne.
Pierdol się.
Jaśmina, poczekaj!
Co jest? Śpieszę się.
No, ja cię mogę gdzieś podwieźć, podrzucić.
A w zamian?
005, na Świdnickiej stłuczka.
Będziemy za dwie minuty.
To jest legalne?
Nie wiem. Nie szyfrują częstotliwości, ich sprawa.
To co?
We Wrocławiu może być jak w Kłodzku?
Gorzej. W Kłodzku jest jedna rzeka, tu jest pięć.
Fale pięciu rzek nałożą się na siebie.
To będzie pod wodą.
Ogród Japoński spłynie,
wyremontowana dla papieża kamieniczka też.
Tego miasta w zasadzie już nie ma.
Skręć tu, to skrót.
A ja tak coś czułam, że ty jesteś stąd.
Możesz mnie tu wysadzić?
- Tu? Ale tu nic nie ma. - Wysadź mnie tutaj.
OK.
Jaśmina, jeżeli ja coś powiedziałam nie tak, to przepraszam cię.
Nie, wszystko OK.
Słuchaj, a jeśli chciałabyś się czymś podzielić jeszcze, to…
Dzięki za podwózkę. Cześć.
Ale sama pani widzi, że nie ma wolnych lekarzy.
No, tylko doktor Białkowski nie ma teraz zapisanych żadnych pacjentów.
No to proszę mnie do niego zapisać.
Ale to jest urolog.
Świetnie.
No… Do urologa bez skierowania, no?
Dwóch do wypisu.
Proszę.
Pani Tremer?
Pani pójdzie ze mną.
Ile butelek pani potrzebuje?
Dwie. Trzy.
Długo pani to bierze?
Dwa lata.
Ale zmniejszam dawki.
Mhm. Może pora zmniejszyć do zera? Hm?
No… Jakoś nigdy nie ma odpowiedniego momentu.
Mówią, że szczęście zaczyna się wtedy, kiedy kończy się strach.
Piękne. Zapiszę sobie.
Dziękuję.
A szpital jest gotowy na ewakuację?
Nie dostałem komunikatu ze sztabu.
Jak pan dostanie, będzie już za późno.
Oni tam są jak dzieci we mgle.
Dzień dobry.
To pan.
Tak, tak. Mój ojciec tutaj leży.
Aaa… no tak. Jak on się ma?
Dziękuję, dziękuję.
A pani co tutaj robi?
Kontrolna wizyta, wie pan.
Poczęstuje mnie pani?
Proszę.
A nie, ostatni.
Proszę, mam całą paczkę w plecaku, proszę.
Co nowego z powodzią?
No, lepiej chyba, żeby się pan postarał, żeby pana ojca wypisali do niedzieli.
To nowego z powodzią.
Muszę lecieć, do widzenia.
Co robimy?
No… Ciężko tak jednoznacznie powiedzieć.
Decyzji nie da się podejmować niejednoznacznie.
A jeżeli woda faktycznie pójdzie przez centrum?
Pójdzie północą. Ile razy mam mówić?
No tylko z tą Oławą to…
Piepka, zamknijcie się, dobrze?
Janku…
Janek!
- Panie pułkowniku. - Tak?
Trzeba będzie zabezpieczyć Strachocin, pewnie Kowale.
Co znaczy „pewnie”? Tak czy nie?
Dmuchajmy na zimne.
Jak to mówią, strzeżonego Pan Bóg strzeże.
Dobra, włączamy na szerszą skalę straż i milicję.
Przepraszam cię, Andrzej. Policję, oczywiście.
…poinformować o zawieszeniu naszej ramówki
w związku z krytyczną sytuacją we Wrocławiu.
Z nieoficjalnych informacji od osób związanych ze sztabem wiemy,
iż historyczne centrum miasta zagrożone jest zalaniem.
Tremer. Ja pierdolę.
Pani się nie boi, można iść. Bloczek jeszcze po Niemcu.
No ale sznureczek to chyba polski, co?
A sznureczek polski.
Jaśmina?
Boże, dziecko. To ty?
Tak. To ja.
A co mama powiedziała na twój przyjazd? Ucieszyła się pewnie, co?
- Mhm. Jak to mama.
A pani już długo ma ten sklep?
No, w sierpniu będzie trzy lata.
Wcześniej tutaj Kazik miał wypożyczalnię wideo, ale zamknął ją,
jak weszły te hologramy.
Biedak miażdżycy się od tego nabawił i teraz cały dzień siedzi w domu.
Czyli państwo cały czas mieszkają nad mamą?
No w życiu bym się stąd nie ruszyła.
Beata się ucieszy, że jesteś.
Wiesz, że została siostrą oddziałową na kardiologii na Traugutta?
Zawsze chciała pracować w szpitalu.
Przepraszam, ktoś mnie obsłuży?
Już idę, idę.
Pani Basiu…
czy istnieje szansa, że wy na przykład wzięlibyście mamę
na kilka dni do siebie na górę?
Mówiłam Kubie, pomogę.
Kubie?
No… nic nie mówił, że przyjeżdżasz.
Ale prosił tylko, żeby do mamy zaglądać.
Aha.
Chodzi o to po prostu, żeby ją… żeby ona się przeniosła z parteru na górę.
Na kilka dni. Hm?
Czyli to, co mówią o powodzi, to prawda?
Nie wiem, co mówią o powodzi, ale… nie wygląda to dobrze.
No ale jak my ją stamtąd wyciągniemy?
Proszę pani, śpieszę się.
- No idę już. - Ona panią na pewno posłucha.
Ja za wszystko zapłacę. Proszę się niczym nie martwić. Do widzenia!
Ale… zaraz! Jak ja sama sobie z nią poradzę?
Słucham?
Spróbuj.
To twoje własne.
A daj mi spokój. Co ja? Dzieckiem jestem?
Co one się tak kręcą w te i we w te?
Wcześniej człowiek mógł umierać, a one kawkę piły.
Nie mam pojęcia.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Proszę wyjść. Obchód jest.
No dobrze. Jak się pan czuje?
Co?
Jak się pan czuje?
A, bywało lepiej.
Co dzisiaj takie poruszenie w szpitalu?
Jakie poruszenie? Dzień jak co dzień.
O matko, dobrze, to dajemy tak: furosemid i dobutaminę dwa razy dziennie,
rano, wieczór – i pompa infuzyjna.
No dobrze, wszystkiego dobrego.
Jak pan się czuje?
Względnie dobrze.
Dobrze.
Dobra, pompę dajcie z drugiego piętra.
Panie doktorze, może ojca zabrać do domu?
Do domu.
Jego organizm nie reaguje na leki.
A ja słyszałem, że na Wrocław idzie wielka woda.
To w domu będzie bezpieczniej, co?
Chorzy w stanie ciężkim na razie zostają.
Załatwię karetkę na jutro.
Pana ojciec jest za słaby i nie przeżyje drogi do domu.
Może za dwa, trzy dni będzie lepiej.
Jezu, tato, co robisz?
Myślisz, że nie wiem, co się tu wyprawia? Że szpital się zwija, bo Odra idzie?
Nic się nie zwija. Odpocznij.
Co z domem?
Co tu się stało?
- Co…? - Jak z dzieckiem.
Co z domem? Co… Co z domem?
Wszystko w porządku. Remont w toku. Zobaczysz, jak wrócisz.
Nie bój się o dom.
Sy… Synek…
Synek…
S… S… Synek.
Ten dom… to nie tylko… kupa cegieł i dach.
Wiem, tato.
Dlatego go nie poznasz, jak wrócisz. Tak będzie odpicowany.
Idź już, Jędruś.
Idź, proszę.
Idź.
Cześć, tata.
Sekretarka mówiła, że tu pana znajdę.
Zawsze tu biegam, jak muszę odreagować.
Profesor Nowak zapewnia: woda nie pójdzie przez centrum.
Nieważne, co mówi profesor Nowak. Ważne, co mówią media.
I kto się wysypał? Ta pańska Tremer?
A to bez znaczenia zresztą.
Najlepiej byłoby, gdyby pan pojechał na północ miasta. Media pojadą za panem.
Ha.
I to myśli pan, że to uspokoi ludzi w centrum?
Musi się pan ubrać bardziej jak na kryzys,
a ja się zajmę zaopatrzeniem.
Chodź, Macioszek.
No i gdzie są te worki?
Macioszek, gdzie są worki?
Worki, tak?
Yyy… Może w tym drugim magazynie?
Co to jest?
Worki.
Chyba w chuja tniecie?
Właśnie, Macioszek, w chuja tniecie?
Gdzie reszta?
No na poligonie.
Kurwa, na poligonie. Płyn Lugola macie, a zapasu worków nie macie?
Spokojnie. Podchorąży zawsze zdąży.
A piasek w ogóle jakiś mamy?
Co, mało piaskownic w mieście?
Panie pułkowniku. Szwagier ma piaskarnię. Może on pomoże?
Co wy, dopiero teraz mówicie, Macioszek?
Dzwońcie do szwagra, niech przytrzyma piach.
Zapłacimy.
Kurwa.
Dziękuję bardzo.
Dobry wieczór. Poproszę najbliższy do Elbląga.
Najbliższy jest o 23.20.
Ale zostały tylko kuszetki.
W porządku.
Jak żeśmy usłyszeli, że… że mieszkańcy tych właśnie
okolicznych wiosek województwa opolskiego przemieszczają się do nas,
też poczuliśmy ten dramat.
Proszę nie panikować.
Wrocław jest bezpieczny.
Trzymamy rękę na pulsie, jutro tam wszystkiego dopilnuję.
Pierdololo.
Dziękuję bardzo.
Dobrze, że panią złapałem. Ktoś na panią czeka w kawiarni.
Na mnie?
Cześć.
A gdzie tata?
Pewnie w sztabie.
A.
Yyy… Poczekaj. Coś do picia ci przyniosę.
Przepraszam, mogłabym zadzwonić?
Dziękuję.
Mój tata ma taką samą bluzę.
Tylko ma naszywkę anarchii.
Mhm.
Co ty tu robisz?
Chcę się dowiedzieć, jak dobrze znasz tatę.
Pracujemy razem, to trochę go znam.
Ale jesteście po imieniu.
Hm.
Ze swoją asystentką jest na pan, pani. Mimo że u niej sypia.
Ze szkoły się jeszcze znamy.
Czyli moją mamę też znałaś?
Jak ty się tu dostałaś?
- Taksówką.
Od razu dzwoniłam.
Wiesz, że za to masz szlaban na resztę życia?
A mogę na pół?
Masz, tam jest samochód. Zaraz przyjdę.
Cześć, Klara.
Spokojnie, nic jej nie powiedziałam.
Ona nie jest głupia.
No nie jest.
O co cię pytała?
Skąd się znamy.
Ja pierdolę.
Jezu. Ej, wyluzuj. Mówię, nic jej nie powiedziałam.
Za chwilę mnie tu nie będzie.
- Jak to? - Tak to.
Lepiej, żeby zostało tak, jak jest.
Proszę, weź ją w bezpieczne miejsce.
Zabierz ją z Biskupina.
W ogóle się nie zmieniłaś.
Przyjechałaś, namąciłaś i spieprzasz, kiedy ci się grunt pali pod nogami.
- Nie chciałam. - Ale się stało.
No poczekaj!
Powinniśmy to przedyskutować.
A co ty chcesz przedyskutować?
Co?
Przecież tu nie ma o czym gadać.
Ty masz rację, ja jej w ogóle…
Ja kompletnie nie jestem na to gotowa.
I co ja jej powiem?
Jesteś politykiem. Coś wymyślisz.
Kurwa, patrz, tam jest krowa!
Co ty gadasz?
Ja pierdolę! Krowa, zobaczcie!
Ej, śliczna, masz jakieś drobne?
Trema!
Co ty, Trema, ludzi nie poznajesz?
To ja, Kalosz.
Nie znam cię. Spierdalaj.
Przepraszam bardzo. Gdzie są wszystkie pociągi?
Wstrzymane. Zalało trakcję między Opolem a Wrocławiem.
Dzięki. Poczeka pan na mnie chwilę, dobra?
Dobrze.
Przepraszam. Przepraszam!
Szukam pani Beaty Kozarowicz, jest oddziałową na kardiologii.
Musimy pomówić.
Mam… bardzo pilną sprawę.
Bardzo proszę.
A kogo zapowiedzieć?
Jaśminę.
Jaśka.
Beti.
To ty żyjesz.
No, wszystko na to wskazuje. Jak tam?
Ja OK. A ty?
OK.
Słuchaj, u was leży na oddziale taki facet, co się nazywa Rębacz i ja…
muszę z nim pogadać.
Tylko rodzina może.
Beti, wiem. Ale to jest… bardzo pilna sprawa. Naprawdę bardzo.
Pan Rębacz?
Obudziłam pana?
Proszę pani. Jest dzień powszedni, po dziesiątej.
Jaśmina Tremer. Jestem z Polskiej Akademii Nauk.
Jestem hydrologiem.
Tak się składa, że byłam u pana w Kętach.
Pana syn mnie wpuścił.
A po co?
Jestem w sztabie kryzysowym
i badamy w tym momencie poziomy wód gruntowych w okolicach Wrocławia.
Obok pana domu jest taki wiadukt.
Tam jeździły pociągi. Wrocław-Opole, kiedyś, tak?
Tak. Przed 1903.
I obok domu jest też taki zbiornik na wodę.
Bo tam był żuraw kolejowy.
Żuraw?
Za Niemców dom należał do kolei.
I tam wodowano parowozy.
Czyli tam jest stare koryto? Widziałam wodowskaz.
A po co to pani wiedzieć?
Przepraszam. Bardzo panu dziękuję. Bardzo mi pan pomógł.
Nie wyjechałaś.
Nie wyjechałam.
Co się stało?
W Kętach rzeka próbuje wrócić do starego koryta. Idzie gruntem.
No i?
Trzeba tam wysadzić wały.
W Kętach?
Pojebało cię? Tam ludzie mieszkają. Nie można gdzie indziej?
Nie, nie można gdzie indziej.
To ostatni zakręt Odry.
A co jeżeli znowu się mylisz?
To były kiedyś tereny zalewowe.
Wysadzisz wały,
zniwelujesz fale,
ocalisz Wrocław.
O, Kubuś.
Panie Jakubie, wiceminister czeka w konferencyjnej.
Teraz albo nigdy, Kuba.
Przygotuj na cito dokumenty do wysadzenia wałów.
Dla Czackiego.
Niech szykuje saperów!
Pojedziesz z nimi. Wymyśliłaś, to będziesz ich pilnować.
Proszę, tutaj, w tym rejonie…
O! Jest i nasz delfin.
Dzień dobry.
To ja… może…
- Pójdę. - Tak.
My tu mamy jeszcze do pogadania.
Niezły tutaj macie burdel, panie Marczak.
Cokolwiek powiedział profesor Nowak…
Podobno sprowadziliście jakąś babę z Żuław, która robi popelinę.
Pomaga uporać się z powodzią. Sytuacja jest kryzysowa i musimy działać.
Zgoda, o którą pan prosił.
Dziękuję, pani Maju.
Co to za zgoda?
To jest zgoda dla wojska. Musimy wysadzić wały w Kętach.
Żeby Wrocław był bezpieczny.
Profesor Nowak zapewnił mnie, że Wrocław jest bezpieczny.
Profesor mija się z prawdą.
A co to pana obchodzi?
Jest ekspertem?
Jest. Więc?
Raz już się pośpieszyliście. W Domaniewie.
To była pomyłka.
Jeżeli wywalicie te wały to fala gówna zaleje was po same uszy.
Prawda, pani Maju?
Lepsze to niż woda w mieście.
Już widzę te nagłówki.
„Władza zalewa rolników”. Wie pan, ilu jest rolników w Polsce?
Nie wie pan?
To ja panu powiem.
Od chuja.
A wrocławian nie ma nawet pół miliona.
No to co ja mam zrobić? Odwołać akcję?
Niech pan nie żartuje.
Jak by to wyglądało – trzy miesiące przed wyborami byśmy nie bronili miasta?
Ale panie ministrze, nie da się mieć ciastka i zjeść ciasta.
Proszę pana.
W polityce to się zjada ciastka, których nie ma.
Podobno największym osiągnięciem nowej Polski
są wolne media.
No to skoro już je mamy, to może niech się na coś przydadzą? Hm?
Niech pan da szansę ludziom bronić własnego dobytku.
A co z Wrocławiem?
Ma pan podpis Nowaka.
No to jak ci z Kętów zaleją miasto, oni będą mieli przejebane.
Niech pan mądrze wybiera, panie Marczak.
A ty co myślisz?
To chyba nie jest dobry pomysł.
…krańców wsi Kęty i okolic.
Ze źródeł w sztabie kryzysowym wiemy, że to właśnie we wsi Kęty
ma dojść do wysadzenia wałów.
I ta operacja ma uchronić
centrum miasta Wrocław przed zalaniem, przed zbliżającą się falą.
Teraz czas na najświeższe informacje pogodowe…
Chłopaki, Kęty chcą zalać.
W telewizji gadali. Dawajcie wóz i szczekaczkę.
Szpaku, otwórz!
W telewizji gadali! Szybko!
- Widziałeś? - W telewizji?
Zbieraj ludzi na wały.