Powiem pani tak…
Sam fakt, iż miasto, którego jestem prezydentem,
odwiedzi Jan Paweł II, to jest powód do wielkiej dumy.
Zgadzam się.
A czy wiadomo, panie prezydencie, jak będą przebiegać uroczystości?
Chcemy przywitać Jana Pawła II w taki bardzo specjalny sposób.
Mam nadzieję, że aura dopisze, że… że wszystko odbędzie się, jak należy.
Prace nad scenariuszem tych uroczystości powitalnych trwają ponad rok.
Więc jednym słowem spodziewam się wielkiego święta dla naszego miasta.
Trzymamy kciuki.
Dziękuję.
I tędy pojedzie papamobile.
Panowie, 1200 funkcjonariuszy, żołnierze, obrona cywilna.
To powinno wystarczyć dla papieża. I ponadto…
- Można?
Pułkownik kontynuuje.
Dziękuję, wojewodo. Zabezpieczymy to po prostu kordonami.
A w tłum puścimy jednostki specjalne w cywilu.
Tak, komendancie Talarek?
Tak jest, damy tam najlepszych ludzi.
Newralgiczny jest jeden punkt…
Tutaj, przy Jazie Szczytnickim, jest zwężenie.
Trwają roboty na nabrzeżu.
Ten odcinek trzeba będzie zamknąć dla gapiów.
No to tak zrobimy.
Jeżeli mowa o Jazie, to jesteśmy przygotowani na wypadek powodzi?
Jakiej powodzi?
Przecież nie pada, susza jest, nie?
Kto to napisał?
Tremer? A co to za jeden?
Moja!
Kurwa!
Odejdźcie…
Cholera! Ale ją wypatrzyłem!
Dorodna sztuka, nie?
A co panienka tak przeżywa? No trzeba je odstrzeliwać.
Chuja se odstrzel.
Coś ty powiedziała?
Była z małym. Bekniesz za to!
Co ty, nienormalna? Kurwa…
Pierdolnięta, że hej! Dawaj papiery.
- Jakie papiery? - Legitymację, kurwa…
Co? Jaką legitymację?!
- Zostaw… - Sraką, kurwa.
Idziemy. Moja, Szelma! Szelma!
O! Gazety przywiozłem.
Zawsze z tym motorowerem… Ech, dziadu jeden…
Co tam?
Musimy jechać do miasta. Kończy mi się metadon.
Dlaczego wciąż go zażywasz?
Już nie musisz.
Przestań.
Sam mnie na niego namówiłeś.
To najlepsze, co zrobiłem.
Chyba nie chcesz, żebym stała się taką suką
jak moja matka.
Jeśli jest większą suką od ciebie, cieszę się,
że jej nie znam.
Też cię kocham.
Ale nadymiłaś.
Ty zadymiłeś całe Żuławy!
Kto to?
Idiota, który zastrzelił łanię. Miała jelonka.
To cię wkurzyło.
Tak.
Może sami zrobimy dziś jelonka?
Jeszcze się nie myłam.
I to mnie kręci.
Imię i nazwisko!
Van Hoek. Arjen van Hoek!
Van Hoek? Tremer! Ja szukam Tremera!
To ja! Ja jestem Tremer!
Ha. Pani?
- Ja! - Pani musi lecieć z nami!
- „Lecieć”? - Spokojnie, Arjen.
- Co robisz? - Muszę im pomóc.
Pan się nie denerwuje.
Zanim van Hoek się obejrzy, pani będzie w domu. Idziemy!
Widziałem, że van Hoek wędzi.
Gdzie on się tego nauczył, bo chyba nie u nich?
Dlaczego?
Tam w ogóle nie ma lasów.
Znaczy… nie ma czym wędzić, no.
Boi się pani latać?
Lot to nic strasznego. Lądowania. Lądowania są najgorsze.
Prawda.
Ppłk Macioszek, mój zastępca.
- Cześć. - Cześć.
Proszę, zapraszam. Z tyłu siadaj.
Do powodzi jadą?
A skąd! Ćwiczenia mają z NATO.
A worki?
Okopy będą wzmacniać.
To od Ojca Świętego.
Był u nas z wizytą, no, na początku czerwca.
Powiem pani, jaki to skromny człowiek…
A lało wtedy, nie, Macioszek?
Tak jest.
A on stał w tej swojej czapeczce z tym, z tym, z tym…
dzyndzlem i słuchał naszej orkiestry dętej, no, powiem pani.
Żeby nikomu nie uchybić.
A pani to wierząca, co?
Nie bardzo.
Dawno pani nie było we Wrocławiu?
No.
Oj, zmiany, duże zmiany.
Co tak późno?
Chciałem pani trochę miasto pokazać.
Pani nie jest tutaj na wycieczce krajoznawczej. Dzień dobry.
Hej.
Jakieś wymogi bezpieczeństwa rozumiem, ale 20. piętro? Chyba przesada, nie?
Macie sztab przy telewizji?
Tak, dlatego jesteśmy na 20. piętrze.
Przyjaciół trzymaj blisko… a nieprzyjaciół bliżej.
Dzień dobry.
Dzień dobry wszystkim! To jest właśnie pani Tremer.
Może się najpierw przedstawmy.
- Doktor Sławomir Góra. - Dzień dobry.
Odpowiedzialny za wrocławski szpital specjalistyczny.
Dzień dobry.
Komendant policji Andrzej Talarek.
- O, a to jest… - O, sorry.
Nasza asystentka sztabowa Maja Kruk.
- Cześć. - Proszę tu usiąść.
- Okej. - Pułkownika Czackiego
i podpułkownika Macioszka już pani zna.
A to są nasi specjaliści od spraw hydrologii.
Profesor Jan Nowak, dyrektor dolnośląskiego zakładu hydrogeologii,
a to docent Piepka.
Ja… byłem…
przeciwny zawracaniu pani głowy.
Radzimy sobie tutaj nieźle, wsparcie raczej nie jest nam potrzebne.
No właśnie… Nie wiem, czy pani słyszała, ale profesor Nowak wydał ostatnio studium:
„Stożki napływowe a regulacja rzek w dolnym biegu”.
Rzecz epokowa dla walki z powodziami.
Ale Wrocław leży w środkowym biegu, prawda?
Yyy….
Szef straży pożarnej, komendant Kolski, dotrze do nas później.
Czekamy zresztą na prezydenta miasta.
A pan, panie Marczak?
- Co ja? - Kim pan tu jest?
Pełnię obowiązki wojewody.
A wojewoda właściwy gdzie?
Wyjechał do USA, żeby załatwić kontrakty dla województwa.
Ach. Bardzo ciekawy sobie czas wybrał.
Pani studiowała w Utrechcie, prawda? Doktorat?
Mhm.
Ale bez habilitacji? Bo za młoda chyba.
No bez. Wolę pracę w terenie niż teorię.
A dlaczego w Holandii?
No, co się pani w Polsce nie podobało?
Nie ma coffee shopów.
Czego?
Coffee shopów!
Dobry!
Dzień dobry!
Bardzo przepraszam wszystkich za spóźnienie.
„30. plenum spółdzielni Zenum”.
Panie prezydencie, to pani Tremer.
A. Ten faks od pani o mało nie przyprawił mnie o zawał.
Ja tylko wyciągam wnioski z różnych źródeł.
Pan Marczak wiele o pani mówił.
Ciągle mnie chwalił?
Tak, dokładnie tak. Dobrze, zaczynajmy, bo jest niewiele czasu.
Profesorze Nowak, mamy jakieś nowe dane?
Z moich obliczeń ewidentnie wynika, że Wrocław może spać spokojnie.
Dzisiaj w nocy spłynęło Kłodzko.
W Kłodzku są powodzie raz na dekadę. Nic nadzwyczajnego.
No niemniej woda zbliża się do Wrocławia.
Kłodzko nie Wrocław.
No, tym gorzej.
Dlaczego?
W Kłodzku występują górskie powodzie – woda bardzo brutalnie
wpada do miasta, ale bardzo szybko z niego wypada.
We Wrocławiu, w przypadku przelania, woda będzie stać. Nie spłynie. Nie ma dokąd.
No tyle że we Wrocławiu się nie przeleje.
Znamy poziomy wód na dzisiaj?
Tak, nieznacznie przekroczone są stany alarmowe.
No, nie tak nieznacznie. Kilkanaście centymetrów.
A konkretnie ile?
Nieznacznie.
Panowie, proszę, powiedzcie mi,
w którym punkcie waszej instrukcji działań na wypadek powodzi jesteśmy?
Już pani wyjaśniam.
Jesteśmy w pierwszym punkcie: podnieśliśmy śluzy, udrożniliśmy jazy,
spuszczamy wodę ze zbiornika w Gierżoniowie.
I to jest wasza odpowiedź na powódź?
To jest opracowanie profesora Teuffela, giganta hydrologii.
Bardzo fajnie. Tylko to jest z lat 60.
Pani wszystko podważa.
Przepraszam, proszę państwa…
wszystkim nam zależy na tym samym, prawda? Na bezpieczeństwie miasta.
Wśród panów nie ma pełnej zgody co do tego,
jak będzie wyglądać fala kulminacyjna.
Dlatego też do konsultacji zaprosiliśmy panią.
Słabo będzie wyglądać, panie prezydencie.
Czy może mi pani precyzyjnie odpowiedzieć?
Które szpitale są najbardziej zagrożone?
Nie mam precyzyjnej odpowiedzi,
ponieważ nie mam zrobionego modelu.
Zrobię model i odpowiem.
Czy taki model… ostatecznie rozwieje wątpliwości?
Mamy tu do czynienia z żywiołem.
Nie ma żadnych jednoznacznych odpowiedzi i nie będzie.
Zresztą my o Odrze niewiele wiemy. Znamy ją od 50 lat, prawda?
Czyli… nie da nam pani odpowiedzi? Dobrze rozumiem? Tak?
Odpowiedź dam, ale nie będzie jedyna, jednoznaczna.
No dobrze. Mimo wszystko chcielibyśmy zamówić u pani ten model.
Bardzo dobrze. Potrzebuję od was danych,
przepustowości koryt,
szybkości Odry tu, jak i w górze rzeki.
Przede wszystkim musicie mi dać najbardziej aktualne mapy.
Wtedy model będzie dokładny. Najdokładniejszy.
Panie Marczak, wszystkie niezbędne dane dostarczymy, prawda?
- Tak. - Trochę muszę zmierzyć sama.
Ja przepraszam, ale co z tym zbiornikiem w Gierżoniowie?
- Co z nim? - No, tam trzeba upuścić wody.
Przecież to się już miało dziać.
No tak, tylko że ten kierownik to tam jest…
nieruchawy trochę jest. No, nie wpuścił moich ludzi na teren.
Panie prezydencie, zajmę się tym osobiście.
Do widzenia.
Panowie, wiemy, co mamy robić…
- Do zobaczenia, do jutra.
Do widzenia.
Chujowy dzień, co?
Dzień jak co dzień.
Cześć, jestem Ewa Rudzik, dziennikarka telewizji Merkury.
Jaśmina Tremer.
Jesteś nowym hydrologiem od Marczaka?
No.
Współczuję. Będziesz się użerać z dziadami.
Żadna nowość.
Słuchaj, wiesz, gdzie mogę tu zajarać spokojnie?
A wiem.
Pewne rzeczy się nie zmieniają, co?
Rzeczy nie, ale ludzie czasem tak.
Widziałam twój plakat wyborczy.
Zachowawczy jak na anarchistę.
Nie można całe życie pić jaboli.
Lepiej czekać na sygnał z centrali, co?
Po co tu jestem? Macie świetnych specjalistów.
Jesteś tu, bo jesteś dobra w tym, co robisz.
I tylko dlatego. Rozumiesz?
Zmieniłam się.
Pytam, czy rozumiesz.
Jak to szło?
„Stożki napływowe a przeciw…
przeciwpowodziowa regulacja rzek w dolnym biegu”.
Podobno rzecz epokowa.
- Ta.
No dobra…
To cześć.
Jaśka.
Tylko błagam cię, nie nawal.
Kuba…
Halo.
- Hej. - Kochanie…
W porządku?
Chciałam cię usłyszeć.
Pusto tu bez ciebie. Kiedy wracasz?
Nieco później, niż sądziłam.
Później?
- Tak. - O.
Nakarmiłeś psy?
Tak. Moja zasnęła na twojej poduszce.
Tęsknię.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Leciała pani kiedyś helikopterem wojskowym?
Jeszcze nie.
Może by się pani przeleciała ze mną, co?
No, może.
- Każda tak… - Dzień dobry.
O, dzień dobry. I jak tam, wyspała się pani?
Tak jakby.
To zapraszam.
Parę lat temu wały wzmocniono.
A no właśnie, tylko co tu ciągle robią te drzewa?
- No wie pani, one tu były zawsze. - Wiem.
Niemca pamiętają.
Mhm.
Nie uważa pani, że z nimi jest ładniej?
Cień jest, nie?
No, no.
- Co pani?
Pan zrobi to, co ja. To nie jest prośba, to jest rozkaz.
Czuje pan, jak chodzą?
No. To jak woda podniesie się jeszcze ze dwa metry,
to przy tej prędkości wały spłyną jak babki z piasku.
Przez te pana drzewa. Hm?
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
My od wojewody. Jaka prędkość?
Raport będzie na koniec dnia.
A są już dwa metry na sekundę?
1,9 na środku koryta. Godzinę temu było 1,8.
Aha. A przy przepływie?
Blisko dwóch i pół tysiąca metrów.
Jak blisko?
Bardzo blisko.
Zatrzymajmy się.
Pani se kucnie tam pod drzewkiem.
Przecież nie będę patrzył.
Zaraz wracam, dobra?
Przepraszam! Halo!
Dzień dobry.
Dobry.
Piękny dom.
Dziękuję. Najstarszy w okolicy.
A drzewo od kiedy żółknie?
Od niedawna. Chyba jakiś pasożyt.
A ma pan piwnicę?
A co pani, z nadzoru budowlanego?
A wyglądam na taką?
Jestem hydrologiem z Wrocławia. Jaśmina Tremer.
Sprawdzam poziomy wód gruntowych.
Mogę zobaczyć piwnicę?
Pan tu mieszka?
Nie, ojciec. Ja jestem poza krajem.
A ojciec od kiedy?
Od końca wojny.
A mogłabym z nim pogadać?
Nie, jest w szpitalu.
- A. - Czemu pani pyta?
Chodzi o to, że po prostu mógłby
poopowiadać, co tu się działo w trakcie stanów powodziowych.
Za dwa tygodnie.
Proszę.
Kompletnie mokra.
Mokre?
Tydzień temu było sucho. Jak nie urok to sraczka.
Tata wędkuje?
W życiu. Nie znosi ryb.
Hm.
Muszę zadzwonić, a tylko tam mam zasięg.
Pewnie.
Co to za wiadukt?
Kolejowy. Przed wojną jeździły nim pociągi między Opolem a Wrocławiem.
Do widzenia!
Dzień dobry, Andrzej Rębacz. Chciałem się dowiedzieć, jak się czuje mój ojciec.
Gdzie znajdę kierownika?
Tam gdzieś.
Panie Woroń.
- Co wy tu wyprawiacie? - Uszanowanie.
Jak to co? Regaty o Złoty Kil.
Jak regaty?
Przecież fala powodziowa idzie.
Tłumaczyłem: uwolnić zbiornik pod retencję.
No ta. Ja wszystko rozumiem, ale…
Żadne „ale”! Macie natychmiast upuścić wodę.
A co z podestami, z podium? Chłopaki tydzień walą młotkami.
- Jakie podesty? - No…
To decyzja. Odgórna i nieodwołalna.
Dobra, dobra. Rozumiem. Nieodwołalna.
Zrobimy to. Możliwie szybko.
Jak „możliwie szybko”, panie Woroń? Już!
Już.
Ja pierdolę.
Mówiłem, że nieruchawy.
Słoneczny 9 lipca.
Tu masz kawę, o.
Kanapeczki. Jajka weź.
Mamo, po co mi jajka?
Weź! Jajówę sobie zrobisz rano, na śniadanie po dyżurze.
A, i daj mi pięć minut.
- Pa! - O, cześć.
- Hej. - O, jesteś.
Dzień dobry, pani Basiu. Mam listę.
Ojej.
Jest jeszcze może chleb nyski?
Przechowałam dla ciebie dwa bochenki.
- Wspaniale. - Proszę.
O, co tu mamy, co tu mamy – aha. Pasztet…
- Biorę wodę. - Ser… Dobra.
- Pani Barbaro… - Tak?
Miałbym prośbę. Bo, wie pani…
Chodzi o…
Kuba, przecież ja słucham radia.
Wiem, że masz teraz nawał pracy. No, pomogę ci.
Dziękuję bardzo.
Ale poczekaj! Mam coś jeszcze dla ciebie.
Specjalnie. O.
- Siatkę wziąłem. - Dobra.
No nie no! Całuję kochane rączki.
To ty, Kuba?
Tak, tak!
Nie spodziewałam się dzisiaj ciebie.
- Gazety. - „A cóż tam, panie, w polityce”?
No, opowiedz coś, rozerwij starą babę.
„Chińcyki trzymają się mocno”. No, po staremu.
- Na pewno? - Ta.
Kubusiu…
Pomożesz mi wstać? O Jezu, poczekaj.
Muszę się trochę ruszyć. Odleżyny…
nie dają mi spać.
O Jezu, poczekaj. Udało się.
Zostaw, sama zrobię.
Dobrze, dobrze.
Wiesz może…
kiedy przyjdzie ta fizjo… terapeutka?
Jest na urlopie do końca lipca.
No to co ze mną będzie?
Będzie dobrze.
Będzie OK.
- Może mnie teraz nie być przez kilka dni. - O Jezu…
Mam nawał pracy,
ale rozmawiałem z panią Barbarą i ona pomoże… Wszystkim się zajmie.
- Nie cierpię jej. Jest wścibska. - Tak będzie lepiej.
Dziś będzie i przygotuje obiad.
Muszę lecieć.
Ach. Chcesz mi coś powiedzieć, Kuba?
No mów!
Nie, nic, pani Leno. Idę. Do widzenia.
Szkoda. Dzięki, pa. O Jezu.
Mosty wytrzymają, obsadzone drzewami wały raczej nie.
Proszę pani, wszystko wytrzyma.
Zresztą w instrukcji nawet nie ma punktu dla 3600 przepływu.
To może to trzeba dopisać?
Może pani tak nie stukać?
Mieliśmy tygodnie, żeby się przygotować. Tygodnie.
A, co z tym… Ja zaraz dołączę! Co jest?
Dzień dobry, przepraszam za spóźnienie.
- A gdzie pan był?
Ważne sprawy, panie prezydencie, ale już jestem, także spokojnie.
Coś się stało?
Pani mówi, że Wrocław zaleje.
to są tezy wyssane z palca. Przepływ nie przekroczy 2700.
Ale już jest 2500.
Przez wody gruntowe pod miastem drzewa żółkną.
Komendę Główną zaleje?
- Komendę Główną? - Na Podwalu.
Nie, zaleje raczej Psie Pola i osiedla na północy.
- A co z centrum? - Centrum raczej bezpieczne.
Dosyć tych bzdur. Wrocław zalany był ostatni raz w 1903.
Mamy wrocławski węzeł wodny, wzmocnione wały.
Ten model to jakaś hucpa.
To po co mnie tu zaprosiliście, co? Skoro wszystko lepiej wiecie? Po co?
- Ja nie ściągałem. To pan Marczak.
Czy należy ewakuować szpital na Traugutta, przepraszam?
Panie Nowak. Szpital na Traugutta. Ewakuować czy nie ewakuować?
Możemy chociaż to wydrukować?
Tu macie tę hucpę.
Zaraz. Bardzo przepraszam, proszę wszystkich o spokój.
Zebraliśmy się w konkretnym celu.
Powinniśmy współpracować. Jeszcze ważniejsze…
Przepraszam.
- Słucham? - No… pizzę przyniosłem.
Jezus Maria, zamówiliście pizzę?
Gratuluję.
No co? Pepperoni.
Pułkowniku, odwieziecie mnie do domu.
Macioszek, wydzwońcie helikopter.
Tak jest.
Narobiła pani bigosu i teraz se wyjeżdża, co?
Dlaczego pani ludzi straszy? Takie głupoty wygaduje?
Jaśka… Jaśka!
Dziękuję wszystkim za spotkanie. Wróćmy do…
naszych obowiązków.
Pani Tremer… była bardzo pomocna.
Co ty byś zrobiła?
Udawała, że tego nie zobaczyłam.
Nie mówię o metadonie, mówię o… o powodzi.
Otworzyła wały i stworzyła korytarz swobodnego rozlania się rzeki.
Czyli?
Bypass na wysokości Domaniewa.
Tam jest dobre ukształtowanie terenu, już to robiono.
No ale co? Mamy wysadzać wały? Przecież są przeciwpowodziowe.
Kuba, wały spiętrzają wodę.
One są dobre na małe i średnie powodzie,
przy dużych są przeciwskuteczne.
Wam się kroi wielka powódź.
A co, dajesz mi 100% pewności, że to pomoże?
Nie ma „100%”.
Czyli co, Domaniewo?
Tak!
Gdzie jesteśmy?
Przed Domaniewem.
Na pewno?
Na pewno.
Przecież… jak?
Przed Domaniewem nie ma spiętrzenia. Nie ma tylu zabudowań.
Proszę pani, na 100% jesteśmy tu, gdzie jesteśmy.
Spiętrzenie zrobiono kilka lat temu, zasila mleczarnię Łatka,
czyli właśnie, o, te zabudowania.
Ja pierdolę.
- Zawracamy. - Co?
Zawracamy! Natychmiast.
Co ty tu robisz?
Kto to?
Zatrzymaj film, zaraz wracam!
Jest problem.
- Jaki problem? - Poważny.
Co to znaczy, że mapy są nieaktualne?
Ty mi powiedz. Pamiętają operację „Dunaj”.
No ale co to znaczy?
Okolice rzek się zmieniają. To znaczy.
Czyli?
Czyli na przykład na mapach, które od was dostałam,
w Domaniewie nie ma jazu spiętrzającego
wybudowanego dla mleczarni „Łatka”,
której też nie ma na tych mapach.
Możesz mówić jaśniej?
Ja pierdolę… Jaśniej jest tak, że mój model jest do dupy,
a wysadzenie wałów w Domaniewie nic nie da.
Ja pierdolę.
To ty powiedziałaś, że to najlepsze wyjście,
jedyne rozwiązanie. Rozkazy już poszły!
Kuba, ja pierdolę!
Daliście mi stare mapy!
Moja ekspertyza jest dobra dla 1967 roku!
Tato, już?
Klara, do domu.
Dobry wieczór.
Jak coś, to jestem w hotelu Odra.
Co to za kobieta?
Koleżanka z pracy, hydrolog.
A czego chciała?
Nie mogę teraz, kochanie.
Panie pułkowniku.
Czacki, słucham?
- Halo?
Halo, pułkowniku? Pułkowniku Czacki!
Halo? Halo?!
Nic kurwa nie słychać.
Dobra, Marek. Trzaśniem, bo zaśniem.
No, wyjebuj to.